Þann 15. apríl 1992 varð mesti gróðurbruni í 40 ára sögu Hellisskógar. Þá kveiktu unglingspiltar eld í sinu við Tjarnarhóla. Eldurinn fór hratt til suðvesturs undan norðaustan kalda. Svæðið sem brann voru nokkrir hektarar og taldist fullplantað. Nánast allur trjágróður eyðilagðist í eldinum. Eitthvað kom upp af rótum víðitrjáa en allt birki og fura á svæðinu eyddist.

Á þessum árum var mikið um sinuelda í sveitunum í kringum Selfoss  og eldur hafði ítrekað komist inn í skógræktargirðinguna að norðaustanverðu árin á undan. Plægð eldvarnarbelti meðfram Hellisgili dugðu til að stoppa þessa innrásarelda úr norðaustri svo þeir náði aldrei að dreifast neitt að ráði. Eldvarnarbeltin voru plægð árlega. Á svæðinu sem brann í apríl 1992 voru ekki slík belti og ekki kominn vegurinn upp að Helli, sem hefði stoppað eldinn.

Fyrir alla sjálfboðaliðana sem höfðu unnið að plöntun í Hellisskógi var þessi eyðilegging mikið áfall. Ekki var gefist upp og næstu ár eftir brunann var endurplantað í brunna svæðið, mest birki og víði. Núna 34 árum síðar er þarna gróskulegur birkiskógur.
Litlir gróðureldar hafa orðið í Hellisskógi á síðari árum, vegna fikts barna með eld í viðkvæmum gróðri. Slökkvilið hefur brugðist hratt við og slökkt eldana fljótt og vel en stundum hefur litlu mátt muna að mikið tjón hlytist af.